Een waterverfschilderij van een fazantenman, trots en kleurrijk in de ochtendzon. Bij deze heb ik iets nieuws geprobeerd met de achtergond, wat ik best spannend vond. Begihnend met wit rond de vogel en dit laten verlopen naar andere kleuren. Ik ben best tevreden met hoe het geworden is.

De gewone fazant is sowieso al een explosie van kleur: de smaragdgroene kop, de felrode lellen, de koperkleurige veren die oplichten zodra het licht erop valt.

Oorspronkelijk komt hij uit Azië, maar inmiddels voelt hij helemaal thuis in onze Nederlandse velden en bosranden. Een exoot die zich zo goed heeft aangepast dat hij bijna een icoon van het landschap is geworden.

En nu staat hij dus hier op mijn schilderij, omringd door een achtergrond die ik eerst spannend vond om te proberen… maar waar ik uiteindelijk echt trots op ben. Soms moet je gewoon springen — net zoals hij.