In de donkere schaduw van een boompje zat hij te fluiten of beter gezegd, iets wat er voor door moest gaan. Het klinkt als een soort vloeiende twee stemmige gloe-iet. De Indische blauwrug is geen vogel die je zomaar over het hoofd ziet, tenminste als je hem al ziet. Zijn rug glanst in een bijna neon-elektrische, diepblauwe kleur die oplicht zodra er een straaltje licht op valt. Een levende edelsteen tussen het groen.

Het vrouwtje ziet er totaal anders uit. Geen felblauwe rug, maar met warmbruine tinten en een veel subtielere uitstraling.